Madagaskar | Odkrywanie cudów wschodu, zachodu i południa

Ta wycieczka zabierze Cię z Antananarywo, przez Morondava, Kirindy, Andasibe, Tuléar, Isalo, Ifaty:

• Aleja Baobabów

Około dziesięciu drzew o wysokości 30 metrów otacza tę aleję. Są to baobaby z gatunku Adansonia grandidieri, endemiczne dla Madagaskaru. Baobaby, liczące ponad 800 lat, znane lokalnie jako Renala (w języku malgaskim „matka lasu”), są pozostałością gęstych lasów tropikalnych, które niegdyś kwitły na Madagaskarze. Drzewa te nie rosły w izolacji w tym suchym i krzaczastym krajobrazie, ale były częścią gęstego lasu, który obecnie zniknął (w kraju pozostało tylko 10% lasów pierwotnych). Przez lata, wraz ze wzrostem populacji kraju, lasy były wycinane pod uprawy, pozostawiając jedynie baobaby, które miejscowi chronią zarówno z szacunku, jak i ze względu na ich wartość jako źródło pożywienia i materiałów budowlanych.

• Rezerwat Kirindy

Las Kirindy lub Prywatny Rezerwat Kirindy to pozostałość pierwotnego suchego lasu położonego na zachodzie Madagaskaru, około 60 km na północny wschód od miasta Morondava. Zajmuje powierzchnię 72 000 hektarów. To miejsce jest częścią Obszaru Chronionego New Menabe Antimena, położonego między rzeką Tsiribihina na północy a Aleją Baobabów na południu. Las Kirindy jest domem dla wielu gatunków zwierząt endemicznych dla Madagaskaru, takich jak lemury, krokodyle, nietoperze, węże, kameleony. Flagowym gatunkiem do zobaczenia w Lesie Kirindy są fossy. Kilka oswojonych osobników kręci się wokół ekolodży, co zapewnia doskonałe możliwości obserwacji. Jednak fossy stają się bardziej aktywne od października. Istnieje również siedem gatunków lemurów, w tym tańcząca sifaka Verreauxa i lemur czerwonoczelny. Nocne spacery są zazwyczaj bardzo owocne i oferują szansę zobaczenia malgaskiego szczura olbrzymiego, lemura sportowego czerwonogoniastego, lemura myszatego szarego, lemura widełkowatego bladego i lemura myszatego Madame Berthe. Oprócz dzikiej fauny, Las Kirindy jest również domem dla bujnej flory. Jego wysokie drzewa są pokryte mchami i epifitami, tworząc unikalny ekosystem.

• Park Narodowy Andasibe – Mantadia

Park Narodowy Andasibe–Mantadia znajduje się około 150 km na wschód od Antananarywo, wzdłuż drogi RN2, i można do niego dojechać samochodem w 3 do 4 godzin. Składający się z dwóch odrębnych obszarów chronionych: Specjalnego Rezerwatu Analamazoatra i Parku Narodowego Mantadia, Park Narodowy Andasibe-Mantadia jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w kraju i jednym z najlepszych miejsc do obserwacji lemurów na Madagaskarze. Jest to również jedno z najlepszych miejsc na świecie do obserwacji naczelnych. Miejsce to jest znane jako schronienie dla wielu gatunków lemurów (14 gatunków dziennych i nocnych), w tym słynnego Indri Indri, palczaka madagaskarskiego (Aye-Aye), lemura myszatego Goodmana, lemura karłowatego Crossleya, sifaki wełnistej wschodniej, a czasem także lemura czarno-białego. Odnotowano 51 gatunków gadów, 84 gatunki płazów, 72 gatunki ssaków, 117 gatunków ptaków i niezliczone owadożerne nietoperze. Mantadia jest jednym z najlepszych miejsc do obserwacji ptaków na Wielkiej Wyspie. Jeśli chodzi o florę, z jej bujną i zieloną roślinnością, ten obszar chroniony zawiera kolekcję wiecznie zielonej roślinności, roślin epifitycznych (roślin żyjących na innych roślinach), palm, mchów, paproci, bambusa, drzew liściastych i szlachetnych, oraz pandanów. Park ten słynie również z orchidei, z 120 zinwentaryzowanymi gatunkami, całkowicie endemicznymi. Kwitną one od września do stycznia.

• Park Narodowy Isalo

Isalo znajduje się na południu Madagaskaru, w Ranohira. Park rozciąga się na powierzchni 81,54 hektara. Isalo jest domem dla populacji zdominowanej przez grupę etniczną Bara, zmieszanej ze społecznościami różnego pochodzenia, które osiedliły się tam z powodu eksploatacji szafirów w okolicach Ilakaka. Terytorium to jest również bogatym historycznie stanowiskiem archeologicznym, ponieważ zachowało płytę kontynentalną łączącą Madagaskar z Afryką dwa miliony lat temu. Prawdziwa atrakcja turystyczna ze względu na swoje geomorfologiczne osobliwości, jednocześnie różnorodne i unikalne na świecie, jest to najczęściej odwiedzane miejsce na wyspie. Park ma strukturę skalną, która jest globalnie ukształtowana przez erozję czerwonawych piaskowców górskich, pochodzących z ery jurajskiej sprzed 200 milionów lat, rozciągającą się na prawie 100 kilometrów w kierunku północ-południe. Jego zróżnicowana forma rzeźbiarska to łańcuch głębokich kanionów, szczytów o wysokości do 200 metrów, mas granitu i bloków skalnych o niestabilnym wyglądzie. Obecnie występuje tu 82 gatunki ptaków, 33 gady, 15 płazów i 14 ssaków, w tym siedem naczelnych. Wśród nich są maki, sifaki i variki. Jeśli chodzi o turystów, główne atrakcje to szlaki piesze, które od samego początku przypominają dekoracyjną fasadę Dzikiego Zachodu.