Podróże misyjne w Grecji – Śladami Apostoła Pawła + 4-dniowy ikoniczny rejs po Morzu Egejskim - 16 dni

Święty Paweł Apostoł, Apostoł Narodów, pierwotnie Szaweł z Tarsu, urodził się w 4 r. p.n.e. (lub nieco później) w Tarsie w Cylicji i zmarł około 64 r. n.e. w Rzymie. Był jednym z przywódców pierwszego pokolenia chrześcijan, uważanym za najważniejszą osobę po Jezusie w historii chrześcijaństwa. Zdumiewające jest to, w jaki sposób Apostoł Paweł, pod natchnieniem Ducha Świętego, zdecydował się odwiedzić obszar grecki. Będąc z Tymoteuszem, Sylasem i Ewangelistą Łukaszem w Troadzie, ujrzał w wizji młodego Macedończyka, który prosił go, aby udał się do Macedonii, by ich zbawić. W nocy ukazała się Pawłowi wizja: stał Macedończyk i błagał go, mówiąc: „Przyjdź do Macedonii i pomóż nam”. Kiedy ujrzał tę wizję, natychmiast postanowiliśmy udać się do Macedonii, wnioskując, że Bóg powołał nas, abyśmy głosili im Ewangelię (Dzieje Apostolskie 16:9-10). Oczywiście, Paweł był w pełni świadomy znaczenia języka greckiego jako języka międzynarodowego w tamtych czasach i dlatego nadał wysoki priorytet głoszeniu Ewangelii w języku greckim, uważając, że będzie to ważny most dla szerzenia wiary chrześcijańskiej na Zachodzie i zaspokoi potrzeby epoki i świata hellenistycznego. Zatem, według Dziejów Apostolskich, apostoł Paweł i jego towarzysze popłynęli statkiem z Troi na Samotrakę, a stamtąd udali się do portu Neapolis (dzisiejsza Kawała), a następnie pieszo kontynuowali podróż do Filippi. Apostoł Paweł w Filippi Przybycie Pawła i jego współpracowników do Grecji jest bezpośrednio związane z założeniem pierwszego kościoła apostolskiego w Europie, czyli kościoła w Filippi. Rozprzestrzenianie się chrześcijaństwa w duchowym centrum świata grecko-rzymskiego było silnym pragnieniem Pawła. Pierwszymi chrześcijanami Macedonii byli mieszkańcy Filippi, którzy zostali ochrzczeni nad brzegami rzeki Zygactis. Szczególną obecnością wśród kobiet była Lidia, uważana za pierwszą chrześcijankę w Europie. Godnym uwagi wydarzeniem w Filippi jest uwięzienie Pawła i Sylasa, gdy uzdrowił dziecko opętane duchem wróżbiarstwa, a następnie został oskarżony o wywoływanie zamieszek w mieście i posiadanie zwyczajów niezwykłych dla Rzymian. Obaj mężczyźni zostali wychłostani i uwięzieni, ale potężne trzęsienie ziemi wywołało panikę w mieście. Drzwi więzienia otworzyły się, a strażnik próbował popełnić samobójstwo. Dwaj Apostołowie powstrzymali go przed skrzywdzeniem się. Wtedy uwierzył w Boga, a on i jego rodzina zostali ochrzczeni. Paweł będzie utrzymywał bliskie stosunki z Filipianami. Napisał do nich list, gdy był w więzieniu w Efezie, z którego zapamiętałem zdanie „dla mnie bowiem żyć to Chrystus, a umrzeć to zysk”. Siedem lat po swojej pierwszej wizycie powróci do Filippi, a następnie odwiedzi to miejsce jeszcze trzykrotnie (w kwietniu 57, wiosną 63 i zimą 64 roku). Apostoł Paweł w Tesalonice Po przejściu przez Amfipolis i Apollonię, Paweł przybył do Tesaloniki, miasta, któremu przypisywał wielkie znaczenie ze względu na jego liczną populację, wśród której znajdowało się wielu Żydów, najzamożniejsza społeczność żydowska poza Judeą, ale także ze względu na jego centralne położenie na Drodze Egnatia (Via Egnatia), która łączyła Rzym z wschodnimi posiadłościami Imperium Rzymskiego. Paweł przebywał w Tesalonice „przez trzy szabatowe dni”, czyli od 16 do 27 dni, podczas gdy Pierwszy List do Tesaloniczan sugeruje dłuższy okres, który wielu szacuje na 2-3 miesiące. Paweł, na początku tego Pierwszego Listu (1, 3-8), z wielkim entuzjazmem mówi o wierze Tesaloniczan, wyróżnia porywczość, moc i szybkość, z jaką „słowo Pana” było szerzone przez chrześcijan z Tesaloniki, i podkreśla zasięg, jaki nowa sytuacja stworzyła w Tesalonice po jego kazaniu. Tutaj Paweł chciał przedstawić swoim słuchaczom Jezusa Chrystusa, który cierpiał i zmartwychwstał dla zbawienia człowieka, oraz poinformować ich, że w osobie Chrystusa spełniły się obietnice Starego Testamentu. Z tego powodu Paweł wybrał jako temat swojego przemówienia 53 rozdział proroka Izajasza (53, 3-8) o cierpieniach Mesjasza. Innym centralnym tematem było oczekiwanie na drugie przyjście Chrystusa, który wybawi wierzących „od nadchodzącego gniewu”, jak wynika z 1 Tes. (1.10). Również w tym kazaniu położono nacisk na moralną doskonałość człowieka poprzez pogłębianie studiów nad Pismem Świętym. Wielki sukces pracy Pawła w Tesalonice rozwścieczył Żydów, którzy wynajęli kilku „niegodziwych” mężczyzn z rynku, którzy podnieśli wielki hałas przeciwko apostołom, oskarżając ich o zakłócanie porządku w mieście. Po wszystkich tych wydarzeniach młodzi chrześcijanie zadbali o to, by Paweł wraz ze swoimi współpracownikami uciekł do Berei (Werrii), aby tam kontynuować swoją pracę misyjną. Przywiązując wielką wagę do założonego kościoła w Tesalonice, Paweł napisał dwa listy do Tesaloniczan, a później wysłał również Tymoteusza, aby umocnił ich wiarę. Apostoł Paweł w Werrii (Berei) Przez pewien czas szli Via Egnatia na zachód w kierunku Werrii. Werria (Berea) była bardzo ruchliwym miastem o dużej populacji i miała kwitnącą synagogę. Gdy tylko tam dotarli, Paweł i Sylas odwiedzili synagogę. Mówi się również, że Żydzi z Werrii byli bardziej uprzejmi niż ci z Tesaloniki i z wielkim zainteresowaniem słuchali Pawła głoszącego Świętą Ewangelię. Wśród obecnych byli ludzie z wyższych klas Werrii, Hebrajczycy i nawróceni oraz wiele kobiet. Ale wkrótce wieści o działalności Pawła rozeszły się w Tesalonice. Ich wrogowie z Tesaloniki wysłali ludzi do Werrii, aby wywołać zamieszki. Natychmiast jego towarzysze zabrali Apostoła z Werrii. Tymoteusz i Sylas pozostali w Werrii. W zamian Werria dała Apostołowi Narodów nowego towarzysza. Był nim Sopatros, syn Pyrrusa, który towarzyszył mu przez długi czas po jego powrocie do Azji. Miejsce w Werrii, gdzie mówi się, że Paweł stał i głosił, tak zwana „Ambona Apostoła Pawła”, jest teraz imponującym pomnikiem. Od 1995 roku ustanowiono serię wydarzeń religijnych, kulturalnych i sportowych pod nazwą „Pavlia”, które co roku kończą się konferencją naukową. Apostoł Paweł w Atenach Brak jakiejkolwiek wzmianki o miejscach między Werrią (Berea) a Atenami stanowi domniemany dowód, że Paweł rzeczywiście podróżował drogą morską, opływając przylądek Sunion, i wszedł do Aten przez Pireus. Paweł przybył do Aten w 51 roku. Ateny były dalekie od typowego, świetlistego miasta czasów klasycznych. Dzieła sztuki były często grabione, Rzymianie opuścili miasto Pallas Ateny, a upadek ideałów zaczął stawać się oczywisty. To, że Paweł spędził trochę czasu, czekając w Atenach, potwierdza 3 Tesaloniczan 3:1–6, co musiało zostać napisane niedługo po tym czasie. Scena filozoficzna przypominała okres klasyczny w Atenach, kiedy Sokrates prowadził dialog filozoficzny na ulicach i agorze Aten, a zarzut wobec Pawła o głoszenie „obcych bóstw” przypominałby zarzut postawiony Sokratesowi o głoszenie „nowych bóstw” (greckie: kaina daimonia). Czekając na Sylasa i Tymoteusza, którzy mieli przybyć z Macedonii, przechadzał się po mieście, dyskutując z mieszkańcami w synagodze lub na rynku i był zaniepokojony licznymi posążkami. Jego kazanie o śmierci Jezusa na krzyżu i jego zmartwychwstaniu zaimponowało niektórym filozofom epikurejskim i stoickim, którzy scharakteryzowali go jako „rozsiewacza nowinek”. Nigdy nie był ścigany za swoje kazania, gdy był w Atenach. Wręcz przeciwnie, został zabrany do Wysokiego Sądu (Areopagu), aby formalnie i bardziej szczegółowo głosić. Co do miejsca, z którego Apostoł Paweł przemawiał do Ateńczyków, mówi się również, że głosił przed Ciałem Wysokiego Sądu, ponieważ jeden z jego członków (Dionizy Areopagita) przyjął idee jego nauczania. Areopag to nazwa wzgórza na zachód od Akropolu Ateńskiego. Apostoł Paweł w Koryncie Nie wiemy, jak Paweł dotarł do Koryntu. Pewne jest, że opuścił Ateny, zaintrygowany tym, jak Ateńczycy potraktowali jego kazanie i sytuacją w Kościołach Macedonii. Kiedy Paweł opuszczał Ateny, Tymoteusz był w drodze do Tesaloniki. W Koryncie Paweł zaprzyjaźnił się z Akwilą i Pryscyllą, którzy również byli wytwórcami namiotów (tak jak on) i znali już coś o Jezusie. Został i pracował z nimi, a w każdą sobotę głosił Żydom i Grekom. Większość Żydów nie była przekonana, że Jezus jest Mesjaszem, i w pewnym momencie Paweł zatrzymał się u Tytusa Justusa, który był prozelitą i mieszkał blisko synagogi. Wśród wierzących był Kryspus, arcykapłan synagogi, który został ochrzczony wraz z całą swoją rodziną. Dzieje Apostolskie informują nas, że w pewnym momencie Żydzi korynccy spiskowali przeciwko Pawłowi. Zaciągnęli go do sądu, oskarżając go o to, że nielegalnie próbował nawracać ludzi na swoje nauczanie. Oświadczenie Hebrajczyków nie przyniosło rezultatu, ponieważ problem Pawła nie miał nic wspólnego z wrogością pogan, ale jego współobywateli. Kilka tygodni później zdecydował się opuścić Korynt. Musiał szybko udać się do Efezu. Pożegnał się z przyjaciółmi i opuścił Korynt w towarzystwie Sylasa, Tymoteusza, Akwili i Pryscylli. Apostoł Paweł jest patronem Koryntu, a na jego cześć zbudowano wspaniałą świątynię. Jeśli Apostoł Paweł popłynął statkiem do Aten ścigany przez swoich prześladowców, my, będąc w Macedonii, znajdujemy okazję, aby powoli zstąpić w kierunku Aten, nawiązując kontakt z Macedonią Filipa II i Aleksandra Wielkiego, odwiedzając wspaniałe stanowiska archeologiczne Verginy i Dionu, mijając boski Olimp, dolinę Tempe i docierając do Meteor z ich spektakularnymi skałami i chrześcijańskimi klasztorami na ich szczytach, geologicznym cudem natury na równinie Tesalii. Stąd będziemy kontynuować zstępowanie w kierunku południowej Grecji, podążając ścieżką zejścia Dorów. Okazja, aby poznać klasyczną Grecję i kulturę grecką, która wraz z chrześcijaństwem stanowiła podstawę ewolucji ludzkiego ducha. Odwiedzimy stanowiska archeologiczne i Muzea w Delfach, Starożytnej Olimpii, Mykenach, Starożytnym Epidauros, Starożytnym Koryncie, Kanał Koryncki, Ateny, Akropol i jego nowoczesne muzeum, a także Przylądek Sunion. Te miejsca docelowe, wraz z tymi, które odwiedzimy podczas rejsu, są uważane za jedne z najbardziej konkurencyjnych na świecie. W międzyczasie przejedziemy przez naprawdę niesamowite środowisko naturalne, takie jak Park Narodowy Helmos-Wouraikos, który przemierzymy koleją zębatą, źródła rzek, arkadyjską przyrodę itp. Na Akropolu będziemy mieli okazję zobaczyć z bliska skałę Pnyks i miejsce, z którego Paweł przemawiał do Ateńczyków. Po pełnym zapoznaniu się z chrześcijańską i klasyczną Grecją, jej nieodpartym środowiskiem stworzonym przez człowieka i naturalnym, kontynuujemy naszą podróż po Morzu Egejskim pięknym pięciodniowym rejsem. Będziemy mieli okazję odwiedzić kosmopolityczne wyspy Mykonos i Santorini w środku Morza Egejskiego, piękną wyspę Rodos, Kretę Mykeńską, a naszą religijną podróż zakończymy dwiema wspaniałymi wizytami w Efezie, ważnym centrum okresu hellenistycznego w Azji Mniejszej, gdzie Paweł przebywał przez długi czas, głosząc lub będąc w więzieniu. W Efezie Paweł napotkał bardzo poważne niebezpieczeństwa, o czym świadczą 1 Kor. 15:32 lub 2 Kor. 1:8-10. To tutaj zostały napisane wszystkie lub niektóre z tak zwanych „Listów więziennych” (do Filipian, Kolosan, Filemona, Efezjan). Na koniec, z wielkim szacunkiem, odwiedzimy wyspę Patmos i klasztor, w którym Jan napisał eschatologiczną księgę Apokalipsy.