Wycieczka Jedwabnym Szlakiem z Tashkurgan w Chinach do Islamabadu w Pakistanie

Jedwabny Szlak odnosi się do historycznej sieci wzajemnie połączonych szlaków handlowych na masywie lądowym Afro-Eurazji, które łączyły Azję Wschodnią, Południową i Zachodnią ze światem śródziemnomorskim i europejskim, a także z częściami Afryki Północnej i Wschodniej. Szlaki lądowe były uzupełniane przez szlaki morskie, które rozciągały się od Morza Czerwonego do Afryki Wschodniej, Indii, Chin i Azji Południowo-Wschodniej.

Południowy szlak był głównie pojedynczą trasą biegnącą z Chin, przez Karakorum, gdzie przetrwał do czasów współczesnych jako międzynarodowa utwardzona droga łącząca Pakistan i Chiny, znana jako Autostrada Karakorum. Następnie biegł na zachód, ale z odgałęzieniami na południe, umożliwiającymi ukończenie podróży drogą morską z różnych punktów. Przekraczając wysokie góry, przechodził przez północny Pakistan, przez góry Hindukusz i do Afganistanu, ponownie łącząc się z północnym szlakiem w pobliżu Merv. Stamtąd biegł niemal prosto na zachód przez górzysty północny Iran, Mezopotamię i północny kraniec Pustyni Syryjskiej do Lewantu, gdzie śródziemnomorskie statki handlowe kursowały regularnymi trasami do Włoch, podczas gdy szlaki lądowe prowadziły albo na północ przez Anatolię, albo na południe do Afryki Północnej. Inna odnoga szlaku prowadziła z Heratu przez Suzę do Charax Spasinu u szczytu Zatoki Perskiej i dalej do Petry, a stamtąd do Aleksandrii i innych wschodnich portów śródziemnomorskich, skąd statki przewoziły ładunki do Rzymu.